Građanska škola u Novom Bečeju početkom 20. veka.

Prvo pominjanje Osnovne škole sa postojanjem čvrstih dokaza, datira još iz 1758. godine. Tad se govori o školi koja broji čak dvdeset učenika po odeljenju, kojih je bilo četiri.
U Novom Bečeju su zanatlije i trgovci početkom XX veka, zbog svojih potreba za postojanjem obrazovanijeg kadra, podneli molbu Županijskom školskom nadzorništvu u Velikom Bečkereku 21.11.1907. godine da im pomogne da se u Ministarstvu prosvete u Budimpešti, dobije rešenje o formiranju Građanske škole.

Po rešenju Ministarstva prosvete Austro-Ugarske iz Budimpešte, 6.9.1908. godine otpočela je  sa radom Građanska škola u našem mestu pod tadašnjim nazivom Állami elemi népiskala ili pak Polgári iskola. Prvi direktor Građanske škole bio je dr Kencel Jožef (Dr Köncöl József). Postojala su posebno ženska i muška odeljenja.
Nastava se održavala u zgradi Dunđerskog koja se nalazila na mestu hotela „Tiski cvet“.
Zbog povećanog broja učenika, zgrada nije mogla da odgovori nameni, te je novobečejska opština 26.6.1909. godine kupila zemljište na glavnoj ulici za podizanje nove zgrade za potrebe Građanske škole. Posle samo godinu dana, 8.12.1910. godine škola je bila osvećena i predata na korišćenje. To je zgrada današnje OŠ „Miloje Čiplić“ u ulici Maršala Tita br. 6 u Novom Bečeju.
Od 1921. godine škola postaje mešovita sa nazivom Državna građanska škola, a nastava se odvijala na srpskom jeziku. Jedan od prvih i dugogodišnjih upravitelja bio je Vuk. L. Radović. Građanska škola je uglavnom bila škola novobečejske i vranjevačke dece, a od 1932. u školu se upisuju i deca iz nemačkih sela iz okoline Kikinde.
Posle Drugog svetskog rata 1945. godine kada se Novi Bečej naziva Vološinovo i Građanska škola menja naziv u Niža realna gimnazija Vološinovo. Ovo ime nosi do 1952. godine kada menja naziv u Osmogodišnja škola Novi Bečej, sve do školske 1955/56. godine. Od 21.4.1955. godine škola zvanično dobija sadašnji naziv OŠ „Miloje Čiplić“, po poznatom piscu i revolucionaru Miloju Čipliću, koji je u Drugom svetskom ratu stradao kao žrtva fašizma.
Tako i dan-danas zgrada OŠ „Miloje Čiplić“ nije imala drugu namenu osim obrazovno-vaspitne namene i kao takva egzistira sve ove godine.